Seiðandi og seðjandi

Í fréttum er þetta helst!

2006-04-06T14:34:00.000-07:00

Ég fór í sneiðmyndatöku síðasta þriðjudag. Niðurstöður myndarinnar sýnir að meinið er nánast alveg gengið til baka og það sem eftir er eru að miklu leiti rústir eftir lyfin, það sjást engir stækkaðir eitlar í hálsi og holhönd, einungis í miðmætinu og þeir sem eru stórir þar eru alls ekki svo stórir. Þetta þýðir það að ég mun klára næstu 3 lyfjagjafir sem áætlaðar voru og svo er þessari meðferð lokið! Engin viðbót og engir geislar! Ég ætti að verða búinn að koma mér á skrið eftir þetta undir lok maí mánuðar!

Þessu fer semsagt að ljúka von bráðar!

Skrítið

2006-03-31T03:47:00.001-08:00

Ég var að átta mig á því í dag að Hodgkins krabbameinið myndi að öllum líkindum drepa mig á næstu 5 árum eða fyrr ef það væri ekki fyrir þessa lyfjameðferð sem ég er í. Ég hitti krabbameinslækni í gær sem ég spurði um það hvernig horfur hefðu verið áður en lyfjameðferðir hófust og hún sagði mér að þær hefðu verið hrikalegar. Ég fór því á netið áðan, fann sögu Hodgkins og kom þar fram að rétt fyrir 1970 var talið að þessi sjúkdómur væri alveg ólæknanlegur. Svo fóru læknar að komast að ýmsum áhrifum þessara "lyfja" sem maður er á gagnvart krabbameininu. Ég er bara verulega hissa og hálf þakklátur í dag fyrir þessa lyfjameðferð.

Nýtt netfang

2006-03-24T14:20:00.000-08:00

Góðan daginn!

Ég er kominn með nýtt netfang og til þess að gera það auðvelt fyrir ÞIG að muna þá á ákvað ég að nota það fyrsta sem ÞÉR dettur í hug þegar þú heyrir talað um MIG, dásamlegur! Já, mikið rétt, einskær umhyggja mín fyrir þér varð þess valdandi að ég valdi þetta valdamikla nafn til að nota í netheimum.

dasamlegur@gmail.com

Kær kveðja, hr. Dásamlegur!

Endurvinnslan

2006-03-23T18:16:00.000-08:00

Ég ætla að setja aftur inn efni sem ég lét hingað einu sinni, en tók út aftur.

Mig langar aðeins að fjalla um þau viðbrögð og þann stuðning sem ég hef fengið frá fólki eftir að ég greindist með krabbameinið. Ástæðurnar fyrir því eru m.a. að sum viðbrögð voru særandi, við önnur varð ég reiður, oft nett pirraður og sum voru "góð". Einhverjir hafa sagt við mig að við svona aðstæður eru engin viðbrögð rétt viðbrögð. Ég held að það sé mikið til í því, en það er samt sem áður að mínu mati ekki heilagur sannleikur. Mikilvægt var fyrir mig að átta mig á því að fólk brást við á eins mismunandi hátt og það gerði var vegna margra þátta. En aðal ástæða flestra viðbragðanna voru þau að fólk vildi styðja mig og reynast mér vel. Það met ég mjög mikils.

Ég ætla að fjalla um nokkur viðbrögð sem ég hef fengið og hef ég fengið öll eftirfarandi viðbrögð frá mörgum einstaklingum, ekki bara einum eða tveimur. Mig langar að útskýra aðeins af hverju mér finnst þau óþægileg.

a) Samúðarslaufan: Það eru tilbúin viðbrögð sem fólk hefur komið sér upp. Þetta er runa af fallegum orðum sem maður finnur að viðkomandi hefur notað áður og talið virka vel við sambærilegar aðstæður. Ástæðan er sú að þetta eru óþægilegar aðstæður og því er best að "kunna" að bregðast við þeim þannig að maður segi ekkert vitlaust eða geri eitthvað rangt. Oftast upplifði ég samúðarslaufuna sem innihaldslaust blaður. Þægilegra væri ef fólk segði bara: Leitt að heyra, hvernig hefurðu það? Eða jafnvel spyrði ekki hvernig maður hefði það ef það hefur í raun ekki áhuga á að heyra það.

b) Hvatningarræðan: Það eru oftast langar ræður sem fólk hefur haldið yfir mig til þess að hvetja mig til dáða. Hún byggist mikið á því sem fólk telur vera hið rétta í aðstæðunum fyrir mig að gera. Hana upplifi ég sem algjöra afneitun á því að aðstæður séu ekki góðar, þó svo að fólk hamri oft á því að það skilji fullkomlega að þetta er ekki gott.

c) Töfralausnin: Fólk telur sig vita nákvæmlega hvað gera skal til þess að lækna krabbameinið. Maður hefur fengið hugmyndir af óteljandi bókum, fræðsluefnum, heimasíðum, töfralæknum sem útskýra 100% hvað er að og hver lækningin er. Eins 0g með öll önnur viðbrögð þá meinar fólk mjög vel, en fattar ekki að það er mitt að finna út hvað hentar og ég kæmist ekki yfir það á þessu ári þó svo ég gerði lítið annað en að lesa og kynna mér allt það magn efnis sem mér hefur verið bent á til þess að læknast. Í fullri hreinskilni þá hef ég engan áhuga á þessu.

d) Barnfóstran: Það er fólk sem talar við mig eins og ég sé 5 ára og hef misst alla útlimi og sýnir mér samúð í samræmi við það. Ég vill taka fram að ég 24 ára og finnst best að fólk tali við mig sem slíkan. Ég held að það myndi ekki heldur vera gott að tala við einhvern 5 ára eins og maður fær oft að heyra. Það er talað við mann með væminni rödd og orð notuð eins og verið væri að tala við barn.

e) Kæruleysissprautan: Það er þegar fólk spyr mig hvort ég "hrissti þetta ekki bara af mér" eða segir: Hva! Þú ferð létt með þetta! Þetta er algjör fyrring á því að aðstæðan sem maður er í er ekki góð eða skemmtileg að vera í.

f) Ofurhetjan: Það er þegar fólk virðist hreinlega líta upp til manns að vera með krabbamein. Maður fær oft að heyra að maður sé hetja, að maður sé svo sterkur og fleira í þessum dúr. En málið er að ég er alveg jafn mennskur og hver annar. Það að greinast með sjúkdóm gerir mann ekki að ofurhetju.

g) Þú-af-öllum: Það er þegar maður fær að heyra hversu ósanngjarnt þetta er. Þú reykir ekki, þú lifir svo heilsusamlegu lífi, og það besta/versta: Þú ert svo góður! Ég þakka það hrós, en ég er alveg jafn mannlegur og hver annar og geng engu að síður í gegnum lífið með öllu því sem það hefur upp á að bjóða. Þessir sjúkdómar fara ekki í manngreiningaálit. Svo er líka spuring hvort þetta væri ekki bara enn verra hjá mér ef ég reykti og drykki eins og svín.

h) Vinur/Vinkona/Frændi/Frænka minn/mín...: Þetta eru sögur af því hvernig aðrir höguðu sér á meðan meðferð stóð og hvernig þau brugðust við. Oftast er ágætt að heyra af þessu fólki. En það sem er verst er þegar fólk er að segja mér hvernig það fólk hagaði sér og hvernig meðferðin fór í þetta fólk. Dæmi: Vinur minn varð alveg fárveikur eftir lyfjameðferðir. Frænka mín hélt alltaf húmornum. Nágranni minn mætti alltaf í vinnuna á meðan lyfjameðferð stóð. Málið er að lyfin fara rosalega mismunandi í fólk og það að ætlast til þess að þau fari eins í mig og einhvern annana, eða eins í einhvern annan og þau fara í mig er bara óraunhæft. Það getur vakið upp samviskubit hjá fólki og í gegnum þessi orð eru oft gerðar kröfur um að ég hagi mér eins. Vinsamlegast treystið mér til þess að meta hvað ég er fær um að gera og hvað ég er ekki fær um. Og trúið mér með eitt að þó svo að einhver hafi alltaf brosað þegar þú sást viðkomandi í gegnum meðferð þá er ég nokkuð viss um að viðkomandi átti líka sínar slæmu stundir sem oftast er best að upplifa í einrúmi. Sýndu mér líka það traust að ég haldi húmornum án þess að þurfa að segja mér það að það sé mikilvægast, sýndu mér það traust að ég hagi mér eins og mér er fyrir bestu því eftir allt saman þá er þetta mín heilsa sem verið að reyna á og ég fæ alveg að finna fyrir því hvað er mikilvægt og hvað ekki.

EKKI halda að ég sé að skamma þig þó svo að viðbrögð þín flokkist undir eitt af þessum sem ég taldi upp hérna. Flest allir flokkast undir eitthvað ofantallina. Það eru svo margir þættir sem spila inn í viðbrögð við svona fréttum. Fólk verður hrætt um mann. Fólk vill hjálpa. Fólk þekkir ekki aðstæðurnar. Fólki líður illa þegar erfiðleikar steðja að. Þetta er allt eðlilegt. Það sem mig langar að gera er að lýsa því hvernig mér hefur liðið við þessi viðbrögð svo að þú getir endurskoðið viðbrögð þín þegar að eitthvað svona gerist aftur. Ég vill taka fram að öll erum við mismunandi og engin ein viðbrögð fullkomlega rétt fyrir alla og ekki halda að það sem ég segi hér er það eina rétta.

Það sem mér þykir dýrmætast frá fólki er þegar það viðurkennir aðstæðurnar eins og þær eru, bæði það neikvæða og það jákvæða. Mér finnst best þegar fólk spyr mig hvernig ég hef það og hvernig ég tekst á við þetta í stað þess að segja mér hvað ég á að upplifa eða hvernig væri æskilegast fyrir mig að hafa það. Það að fólk sé til staðar fyrir mig þegar ég þarf á því að halda ef það vill og getur er gott. Ég þarf ekki að láta kæfa mig í umhyggju og meðaumkun. Ég þarf tíma til að vera einn, en það er mjög mikilvægt fyrir mig að geta leitað til vina og vandamanna líka þegar ég þarf og það getur. Umfram allt samt er að fólk sýni mér traust. Ég finn það best hvenær ég treysti mér til einhvers og hvenær ekki. Stundum sést það ekki á mér að eitthvað sé að en ég get engu að síður þurft að vera einn og hvíla mig. Öðrum stundum getur verið að ég líti út eins og lifandi lík (ekki að það sé eitthvað nýtt fyrir mig) en treysti mér fullkomlega til að gera eitthvað. Ekki halda samt að núna megirðu ekki hafa samband eða segja eitt né neitt. Vertu bara þú sjálf/ur eins yndisleg/ur og þú ert. Einlægni, tillitssemi og traust eru grunndvöllur fyrir góð samskipti á milli fólks.

P.S. Allar spurningar eru velkomnar. Því sá spyr sem ekki veit.

Daður?

2006-03-18T04:38:00.000-08:00

Ég hef fengið að heyra ýmislegt eftir að hárið mitt fór. Ég ætla að segja ykkur tvennt af því sem ég hef heyrt, enda kom það mér skemmtilega á óvart.

1 . Do you realise that there is an entire scene of gay men that are into bald guys. And I'm one of them.

2. Ég frétti af þér og vonandi gengur þetta vel hjá þér, en djöfulli ertu flottur "skinhead".

Smá svona upplyfting. :)

Ásetningar og markmið

2006-03-14T18:53:00.000-08:00

Oft hefur því verið slegið fram, og þá helst af fræðimönnum og konum, að mikilvægt sé að setja sér markmið sem við náum svo við missum ekki trúna á að við getum náð þeim, svo að við brjótum okkur ekki niður og upplifum stöðugt að okkur takist ekkert. Ég hef lengi vel verið sammála þessu að mestu leiti en samt fundist þetta pínu takmarkandi.

Ég var bara að hugsa um eitt: Getur verið að mikilvægara sé fyrir okkur að hafa okkar háleitu markmið og drauma og læra frekar að brjóta okkur ekki niður þegar okkur tekst ekki eins og til var ætlast í stað þess að útiloka að okkur muni nokkurntíma takast þetta.

Ég vill samt ekki gera lítið úr því að setja sér langtíma og skammtíma markmið. Það er mjög mikilvægt. Ég get samt ekki komist hjá því að hugsa að skipulagsfræði séu í raun takmarkandi tæki sem að byggist á því að við erum í grunnin með rangan hugsanahátt gagnvart verkum okkar og framför í lífinu.

Kannski er hvort tveggja nauðsynlegt. Þ.e. að nota skammtíma og langtíma markmið ásamt því að vera ekki of formfastur og geta samt framkvæmt án þeirra takmarkanna sem við setjum okkur.

Ég veit að þetta eru bara hugsanir og eflaust er einhver villa í kerfinu á þessari hugsun hjá mér. En endilega segið mér hvað ykkur hefur reynst best og hvers vegna.

Kerfisbundið, óhlutbundnir ásetningar eða jafnvel hið fullkomna jafnvægi á milli þeirra. Endilega verið heiðarleg, það er allt of auðvelt að svar þessu með "góðu" svari, en á það raunverulega við ykkar framkvæmd?

Ég viðurkenni það alveg að ég festi mig oft í of miklu skipulagi og áætlunum á meðan að óskipulagðar framkvæmdir henta mér oftast betur við að framkvæma hlutna í raunveruleikanum. Hvorugt hefur skilað mér þeim árangri sem ég hef viljað þó svo að margt hafi náðst. Þess vegna dettur mér það í hug að ég þurfi að blanda þessu saman, nema ég sé kannski á fullkomlega réttri braut og þurfi bara að halda áfram til þess að ná markmiðum mínum, þ.e. að ég gæti ekki verið búinn að ná þeim hvora aðferðina sem ég hefði notað.

Úff, ég er þreyttur, nóg af þessu í bili.

Frelsandi... spurning!

2006-03-11T09:55:00.000-08:00

Ég hef verið að rekast á ýmsa veikleika hjá sjálfum mér undanfarið. Þegar ég tala um veikleika þá á ég við atriði í eigin fari sem valda mér vanlíðan á einhvern hátt. Eftir að ég byrjaði með Herra Hodgkins þá hafa þessir veikleikar mínir komið mjög sterkt fram og ég tek mun betur eftir þeirri vanlíðan sem þeir valda mér. Ég ætla ekki að fara nánar út í þessa veikleika mína. En ég verð að segja að með því að finna þá svona sterkt þá sé ég líka skýrar en áður hversu tilgangslaust þetta er og hvernig ég get breytt þessu. Auðvitað kyrja ég mikið til þess að umbreyta þessu. Það lítur út fyrir að ég muni ná að umturna þónokkuð miklu af þessum veikleikum mínum í gegnum þessa heilsubyltingu mína. Ég verð mun minna niðurdreginn og mun fljótari að ná mér í gegnum lægðir en áður.

Ég held að þetta séu allt saman ávinningar! Getur ekki annað verið.

Munstur

2006-03-08T06:26:00.000-08:00

Ég er kominn með ákveðið munstur á aukaverkanir lyfjanna sem ég tek inn. Ætla að fræða ykkur aðeins um það. Ég er búinn að fara í þrjár lyfjagjafir og hef því svona smá samanburð á þetta.

Miðvikudagur: Daginn sem ég fer í gjöfina þá verð ég mest þreyttur og örlítið flökurt, en eins og ég hef áður minnst á þá koma velgjuvarnalyf að góðum notum og maður losnar við flökurleikann á innan við hálftíma eða svo. Þennan dag hef ég mikla matarlyst til að byrja með.

Fimmtudagur: Daginn eftir lyfjagjöf þá verð ég mest slappur, svipaður og ég hafi flensu. Fæ beinverki, flökurt, þreyttur og líð eins og ég sé með smá hita. Matarlistin er ekki mikil þennan daginn. Dofi í fingurgómum eykst (þó ekki mikið) og ég fæ hiksta.

Föstudagur: Á þriðja degi eftir gjöfina eru komin smá óþægindi í góminn og hálsinn. Ég er áfram slappur og smá flökurt. En

Laugardagur: Á fjórða degi er ég yfirleitt mjög þreyttur, lítil matarlyst og verkir í gómi mun meiri en daginn áður, verkirnir ná líka í hálsinn og það er eins og ég sé með hálsbólgu.

Sunnudagur: Á fimmta degi eru verkir í gómnum miklir en ekki eins gríðarlegir og deginum áður. Matalystin er aðeins komin til, þó ekki mikil. Enn þreyttur en ekki eins mikið og daginn áður. Aðeins orðið vart við stífni í öxlum og hálsi.

Mánudagur: Á sjötta degi eru verkir og óþægindi í gómi og hálsi byrjað að dofna verulega, ég er þó farinn að fá höfuðverki og verki í vöðva svipuðum þeim og hálsinn, hendur og axlir séru að stífna upp. Aðfaranótt mánudagsins gefur þó einhverja verki til kynna.

Þriðjudagur: Yfirleitt versti dagurinn hvað varðar verki og óþægindi í hálsi, höfði, öxlum og höndum. Aðfaranótt þriðjudagsins og eða miðvikudags hefur alltaf verið hálfgerð andvökunótt sökum verkja, stundum er það bara önnur nóttin, stundum báðar. Ógleði orðin mjög lítil og önnur óþægindi ekki teljandi.

Miðvikudagur: Stundum verri en þriðjudagurinn og nótt fyrir og/eða eftir lítið sofið vegna verkja. Þó eru ummerki á þessum degi að verkirnir minnki.

Fimmtudagur: Verkirnir (enn sem komið er) mjög mikið minnkaðir og allur að verða eins og fullfrískur.

Ef ég ætti að segja hvað er verst við lyfjagjöfina og aukaverkanirnar þá eru það verkirnir í öxlunum og nálægum svæðum, þ.e. handleggjum, hálsi, höfði og herðum, sem eru langverstir og vildi ég helst vera laus við þá. Verkjatöflur duga takmarkað á það og það sem virðist duga best er að hreyfa sig vel á hverjum degi án þess þó að ofgera sér eða þjálfa of mikið, þá getur maður gert illt verra. Á eftir þessum óþægindum koma svo tilhugsunin um lyfjagjöfina, en tilhugsunin fyrstu dagana á eftir lyfjagjöf eru mun verri heldur en lyfjagjöfin sjálf. Eftir viku eða rúmlega það þá er ég orðinn mjög góður og get ekki sagt að ég hafi óþægindi eða aukaverkanir sem hægt er að tala um á þeim tíma. Eins sem er að ég þarf mikinn svefn og gæta þess að hvíla mig vel.

Þó svo að það fylgja þessu mörg óþægindi og leiðindi þá verð ég að segja að ég er að jafnaði mun hamingjusamari heldur en áður. Þetta gæti allt hljóma væmið eða asnalegt en ég kann mun betur að meta allt það fólk sem ég hef í kringum mig. Það er ómetanlegt. Ég hef einnig mun meiri ánægju af einföldum hlutum.

Hvað?

2006-02-28T14:50:00.000-08:00

Það hafa borist nokkrar kvartanir vegna þess að það or "of langt" síðan ég bloggaði síðast. Ég bara tel mig ekki hafa mikið að segja og því ætla ég ekki að sóa mínum tíma og ykkar í það sem ekki langar mig að tala um.

Ég mun koma með magnaða færslu samt bráðum... bíðið bara! ;)

Draumar

2006-02-23T18:18:00.000-08:00

Mig langar að deila með ykkur nokkrum draumum mínum um sem ég hef haft um framtíðina frá því að ég var lítill. Þetta kemur í engri sérstakri röð og eflaust gleymi ég sumu.

Risaeðlufræðingur: Mig langaði að vera að rannsaka, leita að og búa til getgátur um risaeðlur, þeirra líf, hegðun og tilvist. Þessi áhugi minn var í mörg ár og kom löngu áður en Jurassic Park var sýnd, en á þeim tíma var ég að missa áhugan á risaeðlum sem gaus upp aftur og hélt áfram nokkur ár til viðbótar. Mér fannst risaeðlur svo heilldandi dýr, ævntýrum líkust. Þau voru full af dulúð og svo margt sem er enn óvitað um þær. Ein af uppáhalds eðlunum mínum vera stegosaurus eða kambeðla og átti ég meira að segja einn grænan bangsa sem var stegosaurus eðla.

Geimfari og/eða stjarnvísindamaður: Mig langaði lengi vel (og langar oft enn) að vera geimfari og stjarnvísindamaður. Mig langaði að vita hvað er þarna úti. Geimurinn er svo rosalega stór og það er svo fáránlega lítið vitað um hann. Mig langaði að vita hvernig sólkerfi, vetrarbrautir, halastjörnur, svarthol, hulduefni og miklu fleira er í raun og veru. Eins langaði mig að rannsaka frá vísindalegu sjónarhorni hvort til væri líf á öðrum hnöttum eða í geimnum í einhverskonar formi, og alls ekki takmarka það við að leita að lífi sambærilegu því sem er hér á jörðinni.

Líffræðingur: Mig langaði að skoða öll höf, allar eyðimerkur, frumskóga, vötn, fen og bara allt í leit að nýjum dýra- og plöntutegundum. Mig langaði að rannsaka dýr, vernda dýr og lifa með eins mikið af dýrum í kringum mig og hægt var.

Dýralæknir: Í gegnum dýralækningarnar langaði mig að hjálpa dýrum og vera sem mest í kringum þau. Eiga sem flest og getað helgað líf mitt dýrum og haft afsökun fyrir því að eiga fullt af gæludýrum. Sérstaklega skrið- og froskdýrum.

Listamaður: Þá bæði í tónlist (á blokkflautu) og í myndlist. Mig langaði að skapa fegurð í gegnum verk mín til þess að vekja vellíðan og hamingju hjá fólki.

Heilsuræktarfrömuður: Ég veit að fyrir þau sem þekktu mig sem barn og ungling eiga bágt með að trúa þessu, en ég þráði það öllum dögum innra með mér að geta stundað heilsurækt og haft það mataræði sem ég teldi vera fyrir bestu. Jafnframt sem ég þráði að vera í klikkaðslega góðu formi. Einnig langaði mig að rannsaka hvaða áhrif líkamsrækt og allaveganna heilsurækt hefði áhrif á fólk í víðu samhengi. Þetta er eitthvað sem að sjúkraþjálfunin getur uppfyllt að miklu eða öllu leiti hjá mér.

Alþjóða sáttasemjari: Mig langaði að kynna mér mismunandi menningarheimum sem ættu í ósættum og vinna að sáttum þeirra á milli og stuðla að betri samskiptum milli ólíkra heima. Mér fannst (og finnst enn) ósættir milli fólks vera óþarfi.

Fyrirsæta: Þegar ég var yngri þá öfundaði ég alltaf fallegt fólk (sérstaklega karlmenn) og vildi óska að ég væri fallegur svo að fólk vildi mig sem fyrirsætu. En þess í stað braut ég mig bara niður. Ekki uppbyggjandi löngun sem var þar á ferð. Ég taldi líka að fólk myndi frekar hlusta á mig ef ég væri fallegur og myndi líka betur við mig.

Leikari: Aðallega til þess að leika í Star Trek! Mig langaði líka að vinna að búningagerð fyrir Star Trek, grímugerð, sviðsmynd, sögur og allt tengdu Star Trek.

Jóga "gúrú": Mig langaði að læra allt um jóga, aðallega fyrir sjálfan mig til að vera góður í því, frekar heldur en til þess að geta miðlað því áfram.

Geimverkfræðingur: Þetta er eflaust yngsta draumastarfið mitt. Heyrði fyrst af þessu þegar ég var um 16 ára. En einn galli var á mér og hann var sá að ég taldi mig ekki eiga neina möguleika í lífinu á að láta drauma mína verða að veruleika. Mitt hlutskipti væri að vera meðalamaður og lifa lífinu í samræmi við það sem samfélagið krefst af manni. Mig langaði (og langar enn) að hanna geimför og geimstöðvar.

Ég held að flest sé hér upp talið sem mig langaði að verða. Held að það sé kominn tími á að láta þessa drauma verða að veruleika á einn eða annan hátt.

Viðbrögð

2006-02-20T16:07:00.000-08:00

Ég hæf rætt við sum ykkar um rétt og röng viðbrögð við slæmum fréttum. Eins hef ég rætt við örfáa um mín viðbrögð við viðbrögðum annarra. Ég var meira að segja búinn að skrifa langa grein, sem ég setti hingað inn, þar sem ég flokkaði viðbrögðin niður og lýsti yfir af hverju ég var óánægður með hverja gerð fyrir sig. Inn á þessa ritsmið mína lét bróðir minn athugasemd um nokkra þætti sem ég ætti að hafa í huga um. Ég var ekki sáttur við þau viðbrögð. Tók út hluta greinarinnar í hálfgerðu mótmælaskyni við þessum "röngu" viðbrögðum hans við þessu hjá mér.

Nokkur þau viðbrögð sem ég hef sjálfur haft við viðbrögðum frá öðrum vegna krabbameins míns eru: Reiði, særindi, gremja, gleði, umhyggja og fleirra misgagnlegt.

Ég las aftur yfir þessa ritsmíð mína og sá og fann að hún var byggð á mörgum af þessum tilfinningum mínum gagnvart viðbrögðum sem ég hafði fengið. Þessi viðbrögð mín koma frá mínu litla egói sem vill stjórna öllu, ráðskast með allt og hafa allt eftir sínu (mínu) höfði!

Svo rann upp fyrir mér ljós, eitthvað sem ég var búinn að skylja með heilanum, en ekki upplifa með hjartanu eða lífinu: Fólk er að gera sitt besta við mjög óalgengar aðstæður, og umfram það þá meinar það líka bara gott og vill vel! Eins hefur maður líka bara verið að láta sína vanlíðan bitna á því hvernig fólk hefur komið fram. Ég tók því út alla fyrri grein mína.

Þess vegna langar mig núna að þakka ykkur öllum fyrir þann stuðning og umhyggju sem þið hafið sýnt mér hvernig svo sem þið hafið brugðist við.

Því hef ég nú bara þrjú orð sem ég vill leggja til sem grunn af því að eiga góð samskipti og þá sérstaklega þegar aðstæður eru erfiðar:

Einlægni
Traust
Tillitssemi

Takk fyrir og góða nótt! (smúts)

Klukk #2

2006-02-13T14:54:00.000-08:00

Ég vill benda fólki á að kíkja á smákökusölustúlkuna hér að neðan og færsluna mína um dýrhneigð mína!

Fjóar vinnur sem ég hef unnið við:

1. Áfyllingar á gosi í Höfn-Þríhyrningi
2. Aðstoð við bakstur í Kökuvali
3. Ýmsar geðdeildir
4. Hreyfigreining

Fjórar bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:

1. Get Real
2. Lord of the Rings
3. Star Trek
4. Starship Troopers (þó svo að mér finnist hún ekki sérlega góð)

Fjórir staðir sem ég hef búið á:

1. Reykás 47
2. Fossalda 2
3. Kambasel 57 (held ég..)
4. Eggertsgata 24

Fjórir sjónvarpsþættir sem ég fíla:

1. Battlestar Galactica
2. Star Trek
3. Star Trek
4. Queer as Folk

Fernt matarkyns sem ég held uppá:

1. Súkkulaði
2. Bráðinn ostur (á pizzum, brauði... you name it)
3. Kjúkklingur með BBQ sósu
4. Var ég búinn að segja súkkulaði? Ó já.. Ís

Fjórir staðir sem ég vildi heldur vera núna:

Asnaleg spurning, fjórir staðir sem ég vildi fara til ætla ég að segja í staðinn:

1. Japan
2. BNA
3. Karabíska hafið (samt frekar eyarnar þar heldur enn að vera bara í sjónum)
4. Miðausturlönd (þegar friðsamt er)

Fjórir sem ég ætla að klukka:

1. Helgi
2. Hjördís (if it´s your name, then I mean YOU)
3. Jói
4. Sjúkraþjálfunarnemi (if that´s what you do, I mean YOU)

Dýrhneigður?

2006-02-13T14:16:00.000-08:00

Ég held ég hafi orðið smá skotinn í páfagauk um helgina.

Sú fagra heitir Pókí og er í eigu Evu frænku. Hún er alveg hrikalega mikil frekja (hún Pókí, ekki Eva), er kelin og á það til að tala um eigið ágæti. Ég gæti alveg hugsað mér að eignast páfagauk í framtíðinni.

---

Annað samt. Ég á mér smá sögu sem fæstir vita. Ég vildi einu sinni verða veiðimaður.

Ég ákvað svo loksins að fá mér riffil og fara á veiðar. Alaska varð fyrir valinu. Þegar þangað var komið sá ég lítinn brúnan björn. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar og skaut hann til bana. Þegar ég var að koma að honum og að undirbúa mig undir að taka hann með heim var pikkað í öxlina á mér. Ég snéri mér við og þar stóð stór svartur björn.

Svarti Björn: Nú ertu í slæmum málum vinur, þú varst að drepa frænda minn. Það er tvennt í stöðunni: 1. ég ber þig til bana, eða 2. ég misnota þig!

Ég hugsaði mig um og ákvað svo að velja seinni kostinn þó slæmur væri. Ég var heilar tvær vikur að ná mér af eimslunum eftir þetta og var með hefndarhug gagnvart þessum birni, þannig að ég ákvað að hefna mín þegar ég var búinn að ná mér. Ég fór aftur til Alaska, leitaði björninn uppi og skaut hann! Þegar ég snéri mér við stóð fyrir aftan mig risastór skógarbjörn!

Skógarbjörn: Þú ert heldur betur í vondum málum, þú varst að drepa frænda minn. Það er tvennt í stöðunni: 1. ég drep þig, eða 2. ég stunda mér þér gróft kynlíf!

Ég hugsaði mig um, enn meiddur á sálinni eftir fyrri björninn, en ákvað svo að velja seinni kostinn, ég héldi þó frekar lífi eftir þá útreið. Það var raunin, ég lifði þetta af, en var nokkra mánuði að verða heill heilsu. Engu að síður varð hefndarhugurinn sterkari með hverjum deginum. Þannig að ég ákvað að fara aftur til Alaska. Fann kauða og skaut hann. Hefndin var sæt. En svo var pikkað í öxlina mína og fyrir aftan mig var ísbjörn!

Ísbjörn: Jæja vinur, nú held ég að það sé kominn tími á að þú horfist í augu við það að þú ert ekkert að koma hingað til að veiða!

Smákökusölustúlkan

2006-02-12T07:30:00.000-08:00

http://file.qruiser.com/moviefiles/b2/7b22e7cbaaff1e543a64b0e1ac2721.wmv

Endilega kíkið á þetta!!!

Tónlist

2006-02-09T12:48:00.000-08:00

Sæl og blessuð...

ég verð að deila dálitlu með ykkur.

Ég er háður tónlist!

Ég get stundum verið það slæmur að ég get ekki farið útúr húsi áður fyrr en ég er búinn að hlusta á heilan geisladisk. Ég hreinlega verð bara að heyra öll lögin ef mér finnst þau góð. Eins getur verið erfitt að slökkva á útvarpinu ef ég þarf þess en það er gott lag í gangi. Af þessum sökum finnst mér að allir geisladiskar ættu að hafa eitt eða tvö leiðinleg lög inn á milli. Og þetta hlýtur að vera ástæða þess að stundum eru spiluð leiðinleg lög í útvarpinu.

Aukaverkanir 101

2006-02-07T10:46:00.000-08:00

Þá eru nokkrar aukaverkanir lyfjanna komnar í ljós.

Þær helstu eru slappleiki, beinverkir og flökurleiki. En þar sem maður fær ágætis lyf við þeim þá háir það manni ekki mjög mikið. Þetta er svipað því að fá flensu. Aðrar aukaverkanir voru m.a. mikill hiksti daginn eftir lyfjagjöf. Þetta var enginn smá hiksti sem kom í fjórum "köstum" yfir daginn. Í Svíþjóð er sagt að þegar maður er með hiksta þá er maðurinn (eða konan) sem maður elskar að hugsa um mann. Kannski það hafi verið málið, en fyrr má nú vera á einum degi. Annað sem er að ég er aumur í fingurgómunum, það er svipað og maður er með blöðrur á þeim og því dofinn og smá sár. En það mun ganga til baka.

Í fyrradag ákvað ég að vera rosalega duglegur og tók eina BODYCOMBAT æfingu heima í "stofu" með sjónvarpið sem leiðbeinanda. En eins og eflaust margir vita þá er ég lærður kennari í því kerfi og fáum við DVD diska ásamt geisladiskum með tónlist á 3ja mánaða fresti með nýjum lögum og æfingum. Í gær var ég svo með harðsperrur og einhverja bölvaða vöðvabólgu (að ég hélt) og ákvað því að æfa þær úr mér með því að taka aðra æfingu (það dugar oftast). En þess í stað versnaði ég til muna og var að farast í hægri öxlinni ásamt því að vöðvabólgan var farin að dreyfa sér um herðarnar og hálsinn. Ég er ekki vanur að fá vöðvabólgu og vill losna við hana sem fyrst. Ég fékk Bryndísi bekkjasystur mína og lífbjargarkonu (það er henni að þakka að krabbinn uppgvötaðist) til þess að nudda mig og nota LASER á þessa bólgu en allt kom fyrir ekki og ég skánaði ekkert. Þetta hélt bara áfram að versna. Ég fékk því að fara fyrr heim úr verknáminu til þess að koma mér til læknis sem sagði mér það, mér til mikillar skammar (þar sem ég var ekki búinn að fatta þennan möguleika), að ég er líklegast tognaður í vöðvum á og við herðablaðið hægra megin. Ég verð að segja að þetta er verra en mig grunaði. Og enn sem komið er þá er þetta mun verra en nokkur aukaverkun af krabbalyfjunum.

Af þessari sögu vona ég að fólk reyni ekki að greina sig eða meðhöndla sjálft.

En af mistökunum lærir maður! :)

Fyrsta lyfjagjöf

2006-02-02T11:07:00.000-08:00

Fyrsta lyfjagjöfin fór fram í gær, 1. febrúar 2006, og gekk nokkuð vel verð ég að segja. Ég bjóst við mun meiri óþægindum. Ég varð bara smá slappur um kvöldið og örlítið flökurt. Ég átti að fá svo lyfjabrunn á morgun, en þar sem þetta gekk svo vel í gær (1.feb.) og ég er með svo glimrandi góðar æðar, að þá þarf þess ekki. Allavega ekki alveg strax. Þetta fór þannig fram að ég mætti kl. 8:30 og fór þar inn í fínan ofurstillanlegan stól sem ég átti að sitja í á meðan lyfjunum væri dælt í mig. Nánast upp á mínútu 9:30 hófst svo lyfjagjöfin sem lauk þremur tímum seinna. Ég fékk í mig fjögur krabbameinslyf og held ég tvö önnur til að koma í veg fyrir einhverjar hliðarverkanir. Þessu var öllu sprautað í æð, en á milli lyjfaskammtana var svo sett saltvatn til að "skola" æðarnar". Mjög smekklegt. Einnig fékk ég fræðslu um ýmsa þætti krabbameins, meðferðar og fleira því tengdu.

Ég er búinn að ræða við félagsráðgjafa um fjármál og slíkt. Það var ofboðslega gott, allt komið á hreint þar, eða allavega búið að hefja umsóknaferli um ýmsar bætur og tryggingar.

Ein smá leiðrétting. Ég er víst líka með stækkaða eitla vinstra megin í líkamanum (þá helst holhöndinni) en mun minna en hægra megin. Eins er þessi eitlamassi sem er í miðmætinu ekki gríðarlega stór þó svo hann sé stærstur þar.

Að lokum vill ég svo lýsa yfir ánægju minni með Jóhönnu lækninn minn. En hún er ótrúlega pottþétt kona sem virðist kunna sitt fag gríðarlega vel. Halldóra hjúkka var líka frábær, aumingja hún þurfti að hlusta á mig kvarta yfir plástrunum sem héldu nálinni á sínum stað. Þeir voru alltaf að toga í húðina mína. Ég held ég hafi kvartað svona mikið til þess að fá útrás fyrir þeim ótta sem ég hafði gagnvart því að þetta yrði mjög sárt. Sem eins og áður sagði var ekki nærri eins óþægilegt og ég hélt.

Mergur málsins

2006-01-31T14:34:00.000-08:00

Sæl verið þið, gott fólk! :)

Ég er bara að láta vita að mergurinn í mér er heilbrigður og í góðum málum. Það eru góðar fréttir og gleður það mig mikið.

Af öðru þá byrjar lyfjameðferðin á morgun. Eftir hana fæ ég svo viðtal við félagsráðgjafa. Ég vona að eftir það þá verði betur komið á hreint hvernig framtíð minni er háttað félagslega. (Þá á ég við skóla, vinnu, fjármál, réttindi og tryggingar).

Góðar stundir!

Hodgkins stigin

2006-01-29T14:04:00.000-08:00

Hodgkins krabbameinið skiptist í fjögur stig, fer það eftir útbreiðslu sjúkdómsins. Ég er með Hodgkins á öðru stigi (að öllum líkindum) nema að eitthvað slæmt komi úr mergsýnatökunni, en það er heldur ólíklegt.

1. stig Eitt eitlasvæði
2. stig Tvö eða fleiri eitlasvæði sömu megin við þind
3. stig Eitlasvæði sitthvoru megin við þind
4. stig Krabbameinið er í fleiri líffærum en eitlunum

Einnig getur meinið haldið áfram að vaxa eftir að meðferð er hafinn eða komið aftur. Notuð ensku orðin Progressive og Recurrent yfir það.

Stafurinn E er notaður eftir stignunina til að skilgreina ef meinið er komið í aðra vefi (t.d. beinmerg).

Stafurinn B er notaður ef tvö einkenni úr ákveðnum hópi einkenna koma fram (t.d. fæ ég nætursvita og finn fyrir mikilli þreytu). En stafurinn A er notaður ef engin einkennki koma fram. Kláði og bakverkir geta verið einkenni af þessu meini en flokkast ekki sem B þó svo að þau geti verið til staðar (ég er t.d. með þennan kláða). Ég geri ráð fyrir að ég sé á mörkum A og B, er samt ekki alveg viss hvort það skiptir einhverju tiltöku máli.

Líflíkur aukast eftir því sem meðferð bætist milli ára, en gera má ráð fyrir að fimm ára lifun (þ.e. að maður sé enn lifandi fimm árum eftir greiningu) sé eftirfarandi eftir stigum:

1. stig 90% to 95%
2. stig 90% to 95%
3. stig 85% to 90%
4. stig 80% to 85%

Batahorfur eru þó minni ef eitthvert af eftirfarandi er til staðar:

1. Mikill massi hodgkins eitla er í miðmæti
2. Ef maður er yfir fimmtugt
3. Hátt sökk í blóði
4. Hodgkins á meira en 4 svæðum líkamans
5. Hátt hlutfall hvítra blóðkorna eða lágt hlutfall rauðra blóðkorna í blóði.

Mér skilst að ég sé með einhvern massa í miðmæti (sem er svæði í miðju brjóstkassans bak við hjarta, milli lungna og fyrir framan hryggsúluna) en ég á eftir að fá að vita hversu mikill sá massi er og hvort það sé eitthvað sem hefur eitthvað að segja hjá mér.

Þó ber að varast að óttast um horfur sínar ef maður sér mörg slæm einkenni hér þar sem að höfundur þess rits sem ég tók þetta uppúr var með Hodkinds 4BE NS og verður það varla verra, en hann hefur nú lifað í meira en ellefur ár án þess að nokkur ummerki séu um hodgkins í líkama hans. Nútímalækningar eru stöðugt að taka framförum. :)

Nýjustu tölur

2006-01-28T01:19:00.000-08:00

Þá eru niðurstöður úr sneiðmynd komnar. Ég er með stækkaða eitla í hægri hluta líkamans fyrir ofan þind, þeir eru helst stækkaðir í kringum barkann. Því meira sem ég hugsa um það þá finnst mér ólíklegt að ég fari í geislun, en ég er ekki búinn að fá það staðfest enn. Ég mun hefja lyfjameðferð miðvikudaginn 1. febrúar. Það eru ekki enn komnnar niðurstöður úr beinmergnum, en það eru ekki neinar vísbendingar, enn sem komið er, að hann sé í vondum málum. Þannig að eins og staðan er núna þá er ég með Hodgkins á 2. stigi. Ég skal útskýra betur hvernig þessi stig eru.

Nú er það bara að kyrja mjög mikið.

Ce la vie

Stór koss frá mér!

Minnihlutahópar

2006-01-25T14:48:00.000-08:00

Sæl og blessuð,

mig langar að segja ykkur aðeins af sjálfum mér, en ég er svona maður minnihlutahópanna!

Ég er Star Trek aðdáandi á nokkuð háu stigi
Ég er tvíburi (þ.e. ég á tvíburarbróður, ekki stjörnumerkið)
Ég er rauðhærður
Ég nota linsur og er að fara að fá mér gleraugu fljótlega
Ég er með eina hvítustu húð sem um getur
Ég er búddisti
Ég er hommi
Ég er með krabbamein!

Gerið aðrir betur!

---

Annars er það að frétta af mér að beinmergssýnistakan er búin og gekk eflaust bara vel. Ég var vel dópaður fyrir þessa litlu aðgerð og man því lítið eftir henni. Samt man ég allt of vel eftir nálunum sem ég þurfti að fá í handabökin, mikið rosalega finnst mér það sárt. Svo er stefnt á að setja lyfjabrunn í mig á föstudaginn eða í næstu viku.

Lyfjabrunnur er lítið box sem sett er undir húðina fyrir ofan brjóstkassan (að ég held) og er með slöngu sem að fer í nálæga að. Í þetta box er svo hægt að sprauta lyfjum og taka blóðsýni án þess að það kosti mikinn sársáuka. Ég held að það verði mikill munur. En það kemur allt betur í ljós á næstu dögum hvort og þá hvenær það verður.

Eftir að ég vaknaði áðan þegar búið var að taka merginn þá bauð þessi yndælis hjúkrunarfræðingur mér súkkulaði kex og kremkex. Ég fór útúr þessum heimi (ekki það að ég hafði eitthvað verið í honum) og átt þetta kex (sem er til á öllum deildum spítala) eins og þetta væri mesta lostæti sem ég hef á æfinni fengið. Þetta var ekkert smá skrítið.

P.S. ef þið munið eftir einhverjum öðrum minnihlutahópum sem ég tilheyri þá endilega látið mig vita.

Krabbi

2006-01-25T04:20:00.000-08:00

Sælt veri fólkið.

Einhverntíma sagði vinkona mín við mig að ég ætti að fá mér kærasta í krabbanum þar sem að þeir passa víst vel við sporðdreka. En þar sem það hefur ekki tekist þá fékk ég mér bara öðruvísi krabba, en sá nefnist Hodgkins.

Þannig er málið með vexti að mánudaginn 16. janúar leyfði ég Bryndísi bekkjasystur minni að þreifa á mér hálsinn þar sem ég var með svo findinn eitil þar. Henni fannst hann ekki findinn og leyfði sjúkraþjálfara, sem kölluð er Alla, að þreifa hann líka. Öllu leist ekki betur á en svo að hún fór stax og talaði við Konstantin lækni á deildinni sem hún er að vinna á. Hann talaði við mig tæpum 5 mínútum seinna, þreifaði líka eitilinn og sendi mig í blóðprufur.

Hauki fannst þetta heldur mikið vesen útaf einum skitnum eitli, en leyfði fólkinu að stússast þetta víst það var svona ólmt við það. Miðvikudaginn 18. janúar kom svo Jóhanna, sérfræðingur, til mín þar sem ég var að sinna verkum mínum í verknámi mínu og vildi eiga við mig orð. Þau hljómuðu á þann hátt að ég þyrfi að gera mér grein fyrir því að líklegast væri ég með krabbamein og aðgerð sem að Konstantin hafi ákveðið að senda mig í yrði að verða framkvæmd (ég ætlaði að spyrja hana hvort það væri möguleiki á að fresta henni eða sleppa alveg). Þessi aðgerð var framkvæmd föstudaginn 20. janúar og var til þess gerð að fjarlægja eitilinn og fá sýni úr honum til að greina vefjagerð hans og sjá hvort um krabbamein væri að ræða.

Eftir aðgerðina var Ragga, verknámskennarinn minn, svo væn að kíkja á mig ásamt því að Alla (sem vinnur á þeirri deild sem ég fór á) kom líka. Mamma kom í bæinn og var hjá mér þegar ég kom úr aðgerðinni og pabbi kom svo stuttu seinna líka og fór með okkur austur á Hellu þar sem ég var í afsleppelsi yfir helgina.

Auðvitað var þetta smá áfall að frétta þetta, en maður hélt í vonina og var innst inni sannfærður um að þetta væri bara misskylningur.

Svo þriðjudaginn 24. hringdi Jóhanna í mig og staðfesti grun sinn um að ég væri með krabbamei í eitlum og heitir sú tegund Hodgkins. Í dag, 25. janúar, mun ég svo fara í beinmergssýnatöku og á morgun fer ég í sneiðmyndatöku. Niðurstöður úr þessu tvennu mun líklegast geta sagt til um dreyfingu krabbans og um meðferð við honum. Gert er ráð fyrir að meðferð hefjist snemma í næstu viku (30. eða 31. janúar) og mun ég líklegast þurfa að fara á tveggja vikna fresti í lyfjameðferð. Einnig er möguleiki á að ég þurfi að fara í geislameðferð, en það kemur í ljós eftir sneiðmyndatökuna.

Það sem ég get sagt ykkur um Hodgkins er að það er sú gerð krabbameins sem að fyrst tókst að finna lækningu við. Líflíkur eru 90% sem er mjög gott. Meðferð tekur yfirleitt um hálft ár og oftast er fólk þá alveg laust við meinið eftir það. Að lokum vill ég taka fram að krabbamein eru alltaf illkynja frumubreytingar ólíkt því sem margir halda, en ef þetta er ekki illkynja þá er talað um æxli eða ofvöxt frumna.

La vita e bella

2006-01-22T10:31:00.000-08:00

Mér hefur aldrei fundist líf mitt hafa jafn mikin tilgang og núna eða upplifað eins djúpstætt hversu hamingja er frábær og mikilvæg!

Ég setti mér þema fyrir þetta ár:

ÞAKKLÆTI - allt er ávinningur!

Ég er staðfastur núna að það var rétt fyrir þetta ár!

Ef ég hef ekki sagt þér nýlega að mér þykir vænt um þig þá er það af því að ég fatta ekki að ég hugsa ekki upphátt!

Góðar stundir gott fólk! :)

Ekki lengur andvaka

2006-01-21T05:29:00.000-08:00

Nei, ég er ekki lengur andvaka, bara búið að vera mikið að gera hjá mínum. Ég fór til Frakklands í síðustu viku og var þar í fimm daga. Það var eintóm hamingja! :)

Ég skal blogga fljótlega um allt mitt líf og öll mín yndi!

Góðar stundir!

*KOSS*

Aftur!

2006-01-04T16:59:00.000-08:00

Ég er aftur andvaka...

mér leiðist það. Ég hef reynt að lesa, nota slökun, hugsa mikið, hugsa ekkert... en allt kemur fyrir ekki! :(

Ég vona að ég komist yfir þetta bráðum.

Góða nótt og sofið rótt!

Andvaka

2006-01-03T17:19:00.000-08:00

Ég er andvaka, þarf að vera vaknaður eftir tæpa fimm tíma. Á morgun er fyrsti dagurinn á nýja verknámsstaðnum mínum, LSH við Hringbraut. Semsagt skólinn að byrja á fullu og vinnan sömu leiðis, hún hefst þó ekki alveg að fullu fyrr en næstkomandi mánudag.

Ég er að fara til Frakklands í næstu viku á búddistaráðstefnu. Ég hlakka mikið til, hef farið á þennan stað tvisvar áður. Ég er samt nett stressaður líka, allt að komast af stað aftur og maður hoppar frá því til að fara til útlanda. Ég er samt viss um að þetta muni allt takast.

Ég virðist eiga samkeppnisaðila hér í vefheimum:

toreadoris.blogpsot.com

athugið að einungis er búið að víxla p-inu og s-inu...
...en þetta er "Mega site of Bible studies and information"

Ef þetta er ekki kaldhæðni þá veit ég ekki hvað, ég vissi ekki einusinni að toreadoris væri orð, né þá að .blogpsot.com væri til, en svona er þetta!

Sofið rótt!

Battlestar Galactica

2005-12-28T07:09:00.000-08:00

Það er málið!!!

Ég byrjaði að horfa á þessa þætti fyrir slysni með Jóa, dóttur minni, og varð fáránlega hrifinn af þeim. Nú hefur TIME (já blaðið TIME) sagt þá vera bestu sjónvarpsþætti árið 2005. Endilega lesið um það hérna fyrir neðan:

http://www.time.com/time/arts/article/0,8599,1141640,00.html

Kíkið allavega á fyrstu línurnar í umsögninni.

Frack off! ;)

Hér er ég, Um þig, Frá mér, til Þín!

2005-12-27T07:34:00.000-08:00

Leave your name and

1. I'll respond with something random I like about you.
2. I'll tell you what song/movie reminds me of you.
3. I'll pick a flavour of Jello to wrestle with you in.
4. I'll say something that only makes sense to you and me.
5. I'll tell you my first/dearest memory of you.
6. I'll tell you what animal you remind me of.
7. I'll ask you something that I've always wondered about you.

If I do this for you, you must post this on your b*log or journal.

___

Ég var búinn að lofa eiginkonunni að þetta myndi ég setja inn ef ég myndi byrja að blogga aftur. Best að standa við það.

Annars er það að frétta af mér að mér líður loksins eins og ég sé ekki alveg búinn á því.

Góðar og blíðar stundir

Viðkvæmni

2005-12-26T11:13:00.000-08:00

Mér hefur liðið undarlega þessi jólin, ásamt því að hafa hegðað mér undarlega stóran hluta af þessu ári. Þessa dagana líður mér eins og ég sé með stöðugan svima eða þá að heilinn minn sé að geispa, get ekki útskýrt þetta betur. Ég þoli ekkert áreiti. Held ég sé nokkuð þreyttur, það væri gott ef ég næði að slappa vel af áður en brjálæðið byrjar aftur eftir áramót.

Góðar stundir og hvílist vel

*smúts*

Varðandi tengla

2005-12-25T13:42:00.000-08:00

Ég kann ekki að setja inn tengla, en mun setja inn eins marga og ég get um leið og ég læri það.

Góðar stundir!

*knús*

Takk fyrir

2005-12-25T13:28:00.000-08:00

Mig langar að byrja þetta nýja blogg á að þakka vinum mínum og vandamönnum hversu vel þið hafið reynst mér. Takk. Ef ég hef verið tillitslaus við einhvern þá langar mig að vita að því og biðst afökunnar á því.

Ég er á Hellu hjá foreldrum mínum og sytur núna yfir jólin. Það er ljúft, ég hef sofið mikið. Sem dæmi þá sofnaði ég fyrir 22:00 á aðfangadagskvöld og vaknaði 13:00 á jóladag! Það gera heila 15 tíma, vænti þess að ég hafi þurft á þessu að halda.

Að lokum vill ég óska ykkur gleðilegra jóla!

Koss og kær kveðja!